190
بعضی وقت ها دلم به حال خودم می سوزه...
تمام خوب و بد زندگی حال حاضرم رو نادیده می گیرم
و چشمم هنوز دنبال ١٣ سال گذشتس...
اخه مزه اون حس و خاطراتش هنوز زیر زبونمه!
درست موقعی که داشتم تو بهشت زندگی می کردم
یهوو پرتم کردند بیرون و گفتند دیگه وقتت تمومه...
از اون به بعد دیگه زندگی نکردم...
هر جا اسمشو می شنیدم، دلم هری میریخت...
وقتی از دور حتی از پشت سر یکی رو می دیدم که شبیهش هست
تا میومدم بفهمم که خودشه یا نه ، می مردم و زنده می شدم...
توی جمع یهوو دلم تنگ میشد و بغضم می گرفت!
نه راهی وجود داشت که همیشه پیشم باشی
نه راهی پیدا شد که از دلم بیرون بری...
كاش يه روزى بياد كه همه اين چیزا برام جبران بشه!
چون بدجور به دلم بدهکار شدم...
برچسب:
نویسنده: پرنیا نوروزی