190
بچه كه بودم فكر مى كردم ادم كم توقعى هستم.
برام مهم نبود كه چه لباسى مى پوشم يا چه اسباب بازى هايى دارم.
هيچ اهميتى نداشت كه بقيه مسافرت به كجاها ميرن وچى مى خورن...
اين روند ادامه داشت تا اينكه تو وارد زندگى من شدى...
با تمام وجود مى خواستم كه هميشه تو رو داشته باشم و شدم پرتوقع ترين ادم روى زمين!
ارزوى چيزى به دلم مونده كه اگه ثروتمندترين ادم توى دنيا هم باشم،
هيچ وقت به دستش نميارم و از طرفى هم هيچ وقتعطش خواستنش تو دلم خاموش نميشه!!!
به اين نقطه از زندگى كه برسى هيچ وقت از ته دل نمى خندى...
آخ خانم جانم... كاش خيلى چيزها رو مى دونستى!
برچسب:
نویسنده: پرنیا نوروزی