190
از زمانی که یادم میاد نسبت به خیلی از چیزهایی که مردم علاقه نشون می دن، احساس تنفر
داشتم! خیلی وقت ها دلم می خواد با صدای بلند انزجار خودم رو اعلام کنم، اما حیف که دست و پام
بستس...تو هم می دونستی که تا چه حد گوشه نشینم، اما نمی دونستی ازش لذت می برم!!!
فکر نکن که دچار اوتیسم بودم نه ! اما همیشه انزوا چیزی رو به من می داد که اجتماع هیچ وقت نمی
تونست به من بده. در اصل یک جورایی از اجتماع همیشه متنفر بودم!
برچسب:
نویسنده: پرنیا نوروزی